II rajd z cyklu Korona Gór Świętokrzyskich
Biblioteka- twoje okno na przyrodę.
W sobotę 10 października 2026 grupa miłośników regionu świętokrzyskiego związana z Gminną Biblioteką Publiczną im. Michała Basy w Pawłowie wraz z przewodnikami biura podróży Geotravel Markiem Pucińskim, Edytą Kwiecień, Marią Skorupą i Grzegorzem Chwalińskim zdobyli dwa szczyty zaliczane do Korony Gór Świetokrzyskich : Górę Bukową i Radostową.
Bukowa Góra to jeden ze szczytów korony Gór Świętokrzyskich, jaki leży na terenie Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Jej długi na 8,5 km grzbiet składa się z dwóch wierzchołków, najwyższy wznosi się 484 m n.p.m. Przemierzając szlak wśród szumiących bukowych lasów mogliśmy odkryć zjawiskowe formacje skalne.
Radostowa (451 m n.p.m.) jest jedną z wizytówek Gór Świętokrzyskich. Znana jest nie tylko z pięknej panoramy, ale również z tego, że była szczególnie ważna dla pewnego młodego człowieka, znanego wszystkim z dzieł “Przedwiośnie”, “Syzyfowe Prace” czy “Ludzie Bezdomni”. To u jej podnóża, w Ciekotach znajdował się dom rodziny Żeromskich. Stefan Żeromski nazywał Radostową - Górą Domową.
Grupa zwiedziła Dworek Żeromskiego w Ciekotach, który został odtworzony na podstawie opisów Stefana Żeromskiego w Dziennikach, ponieważ dwór w którym mieszkał Żeromski spłonął.
Rodzina Żeromskich przyjechała do modrzewiowego dworku w Ciekotach w 1871 roku. Wtedy Wincenty Żeromski, czyli ojciec Stefana został zarządcą folwarku. 6 letni młody pisarz właśnie tutaj spędził lata swojego dzieciństwa. Jak się później okazało Góry Świętokrzyskie były dla niego dużą inspiracją, gdyż w swoich utworach nie raz wspominał o okolicznych wzgórzach, czy dworku.
Zatrzymaliśmy się również przy Pomniku ofiar egzekucji w 1943 roku w Klonowie. Jest miejscem pamięci dla 16 mieszkańców Klonowa, którzy zostali rozstrzelani przez Niemców w dniu 2 lipca 1943r.
Podczas rajdu Pan Marek Puciński przewodnik świętokrzyski przeczytał wiersze poetki ludowej Katarzyny Zaborowskiej, która zaliczana jest do Poetów Doliny Wilkowskiej. Katarzyna Zaborowska to polska poetka ludowa, tworząca w gwarze świętokrzyskiej, przedstawicielka ustnej twórczości ludowej.
Twórczość poetki obfitowała w bogatą i różnorodną tematykę: od utworów o charakterze społecznym i przyrodniczym poprzez wiersze z zakresu liryki osobistej, aż po utwory patriotyczne, autobiograficzne oraz religijne. Do 77 roku życia wiersze Zaborowskiej znali tylko najbliżsi z rodziny i sąsiedzi. Dopiero w lipcu 1956r. odkryła ją, niejako przy okazji, bo podczas badań dialektologicznych, Wanda Pomianowska.
Podczas tego rajdu było dużo pozytywnej energii, ponieważ był ruch, historia i literatura.
Szczególnie dziękujemy panu Markowi Pucińskiemu za przekazanie i podzielenie się z grupą ogromną wiedzą o naszym regionie
